Vrouwen die sleutelen
Ilse switcht van witte jas naar werkoverall
Vijf jaar was Ilse de Graaf (26) werkzaam in een laboratorium. Een baan waarvoor je vooral je hoofd nodig hebt, maar na een tijdje begon het te kriebelen. Ze wilde niet meer alleen maar nadenken; ze wilde iets maken. Inmiddels heeft ze haar witte jas verruild voor een werkoverall bij Roordink in Holten.
De overstap van chemisch-fysisch analist naar de bedrijfswagentechniek lijkt groot, maar voor Ilse voelde het logisch. “Ik had het op een gegeven moment wel gezien; het was te veel denkwerk. Ik wilde graag meer met mijn handen gaan doen en de monteurskant op gaan.” Sleutelen deed ze altijd al graag aan haar eigen motor, maar ze zocht het grotere werk. Na een kennismakingsgesprek bij Roordink mocht ze aan de slag. “Ik merkte meteen dat er hier een gezonde cultuur heerst. Iedereen krijgt een kans, welke achtergrond je ook hebt.”
Specialist in de koeltechniek
In de werkplaats in Holten heeft Ilse haar plek gevonden bij de koeltrailers. Het is een vak apart: je werkt met gassen, moet ingewikkelde schema’s kunnen lezen en zorgen dat de koeling van de trailers perfect blijft draaien. Ze voert inmiddels zelfstandig beurten uit waarbij ze onderdelen zoals de olie en filters controleert, maar ook componenten die specifiek zijn voor koelmachines, zoals de verdamper en de condensator. Haar hoogtepunt tot nu toe? Het vervangen van een uitlaat. “Daarvoor moet je op specifieke plekken onder de koelmachine zitten om hem eruit te krijgen. Dat is geweldig om te doen.”
‘Heb je haar weer’
In een team van vijf mannen is Ilse de enige vrouw, maar dat is ze wel gewend uit haar vorige werk. Lachend: “Volgens mij was het voor het team meer wennen dan voor mijzelf. Natuurlijk komt het voor dat ik net even die extra spierkracht mis bij het losdraaien van een groot onderdeel, maar daar wordt dan met humor op gereageerd, zo van: 'heb je haar weer'.” Ilse kan er goed tegen, geeft ze aan, want ze weet dat je in dit wereldje stevig in je schoenen moet staan. “Mannen hebben een ander soort humor. Als je heel zacht van karakter bent, krijg je het waarschijnlijk moeilijker. Je moet er wel een beetje tussen passen.”
Leren in de praktijk
Ilse volgt de BBL-opleiding Allround Technicus Voertuigen en Mobiele Werktuigen. Hoewel de koeltechniek op school nog niet veel aandacht krijgt, leert ze bij Roordink alles in de praktijk. “Je wordt hier vrij snel zelfstandig losgelaten. Ga maar aan de slag, we helpen je als je er niet uitkomt. Ik hou daar wel van.” Met haar leermeester Jeroen en de andere collega's om zich heen, leert ze elke dag bij. Haar mentaliteit is simpel: “Elkaar in je waarde laten, gewoon lekker doorgaan en niet te lang stilstaan bij dingen.”
Pam kiest voor het grote werk bij Roordink
Hoewel ze op haar opleiding nog een van de weinige meiden is, voelt de 17-jarige Pam Fontein zich helemaal thuis in de werkplaats van Roordink in Barneveld. Tussen de zware trucks laat ze zien dat ze technisch haar mannetje staat en niet bang is voor een uitdagende klus.
De weg naar de bedrijfswagentechniek begon voor Pam niet in een garage, maar gewoon met vrienden. “Ik wist eigenlijk al vrij snel dat ik monteur wilde worden, want ik vond het hartstikke leuk om met mijn vrienden lekker te sleutelen”, vertelt ze. Waar veel leerlingen kiezen voor personenwagens, zocht zij het een slag groter. “Ik had gewoon iets minder met de auto's, dat trok me gewoon niet zo. Ik vind trucks uitdagender.”
Een warm welkom
Via haar mentor op school kwam Pam bij Roordink terecht, waar de sfeer vanaf het eerste moment goed was. Ze volgt momenteel de BOL-opleiding Bedrijfsautotechnicus niveau 3, waarbij ze twee dagen per week stage loopt. In de werkplaats in Barneveld werd ze direct in het team opgenomen. “Je kan altijd gewoon iedereen wat vragen, dat is echt fijn”, vindt ze. Dat ze als vrouw in een mannenwereld werkt, deert haar totaal niet. “Ik merk er niet zo heel veel van. Het is gewoon gezellig onderling. Iedereen is aardig tegen elkaar”, zegt ze nuchter.
Het hart van de motor
In de werkplaats krijgt Pam de kans om technisch de diepte in te gaan. Haar meest memorabele klus tot nu toe was een grote operatie aan een motorblok. “Wat ik wel heel erg leuk vond, was het vervangen van de zuigerveren. Het is natuurlijk wel heel tof om dan gewoon een hele motor uit elkaar te halen. Sowieso is het leuk om op die manier technisch inzicht op te doen, omdat het zo’n specifieke klus is. Je leert er heel veel van.”
Blik op de toekomst
De techniek staat nooit stil, en dat ziet Pam ook in de werkplaats. Hoewel thema’s als waterstof op school nog niet uitgebreid aan bod komen, staat er bij Roordink inmiddels al wel een waterstoftruck binnen. Het motiveert haar alleen maar meer om door te leren. Voorlopig zit ze bij Roordink op haar plek. “Ik ga nu eerst mijn stages afronden en na deze studie als volwaardig monteur aan de slag gaan.” Waar ze dat gaan doen? “Dat is wel duidelijk. Ik wil gewoon hier gaan werken!”
Djesmee is thuis tussen de trucks
“Je bent een meisje, dus we willen je hier niet hebben.” Het is een opmerking die de 17-jarige Djesmee Stegeman vaker hoorde dan haar lief was toen ze een stageplek zocht in de autotechniek. Daar dachten ze bij Roordink heel anders over en inmiddels bewijst Djesmee elke dag dat ze tussen de zware trucks meer dan haar mannetje staat.
De weg naar de werkplaats in Zwolle was voor Djesmee even zoeken. Eigenlijk wilde ze automonteur worden, maar bij verschillende garages liep ze tegen dichte deuren aan. Toen haar moeder online een advertentie voorbij zag komen waarin Roordink leerling-monteurs zocht, besloot Djesmee direct te bellen. Daar was de sfeer meteen anders. “Toen ik belde, waren ze gelijk al helemaal enthousiast.” Ze mocht een dagje komen proefdraaien en de match was direct gemaakt. De jongens in de werkplaats reageerden vanaf het begin positief op haar inzet en hoe ze die eerste dag direct meedeed. De techniek zit Djesmee in het bloed. Haar vader en oom zijn allebei automonteurs, dus ze stond vroeger al vaak in de schuur mee te helpen. “Ik vind het gewoon mooi als je iets maakt”, zegt ze. “Het ene moment werkt het niet, en een half uur later heb je het gefikst.” In de werkplaats van Roordink is alles wel een slag groter en zwaarder dan thuis, maar daar leert ze snel genoeg mee omgaan.
Goede begeleiding
Op de werkvloer kan Djesmee rekenen op hulp van haar collega’s en van haar leermeester Jan-Willem Termaaten. De sfeer in de werkplaats? “Ik voel me er gewoon thuis. Ik hou wel van een goede grap en ben zelf ook wel een beetje grof, dus dat de humor soms op het randje is, vind ik alleen maar leuk.” En ja, ze wordt ook wel eens uitgedaagd als een klus zwaar is. “Dan laten ze me expres een tijdje prutsen, maar als ik ze op een gegeven moment vraag of ze toch even willen helpen, dan doen ze dat ook gewoon.”
Haar favoriete klus tot nu toe? Het vervangen van koppelingsplaten, een flinke operatie die ze samen met een collega oppakte en een uniek kijkje geeft in de techniek van de machine. “Echt mooi werk. De complete versnellingsbak wordt onder de vrachtwagen vandaan gehaald en op een speciale krik met vier poten gezet. Je kan dan goed zien hoe de platen over elkaar heen geschoven worden en kan je dan goed voorstellen hoe dat allemaal heen en weer gaat en ronddraait als zo’n vrachtwagen rijdt.”
Voor de toekomst weet Djesmee precies wat ze wil. “Eerst een papiertje halen en daarna verder gaan in het monteursvak.” Haar advies aan andere meiden die twijfelen over de techniek: “Als je het zelf wilt, moet je er gewoon voor gaan.”
